Kodeks Brukselski

Kodeks Brukselski

Przyjęty w 2006 roku Kodeks Brukselski, opracowany na podstawie Kodeksu Weneckiego i Ateńskiego, określa warunki etycznych praktyk public affairs.

MAJĄC NA UWADZE Kodeks Wenecki z 1961 roku i Kodeks Ateński z 1965 roku uchwalone przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Public Relations (IPRA), wspólnie określające zobowiązania etycznego postępowania praktyków public relations na całym świecie;

MAJĄC NA UWADZE, że Kodeks Ateński zobowiązuje praktyków public relations do przestrzegania Deklaracji Narodów Zjednoczonych, która potwierdza „ufność w fundamentalne prawa człowieka, godność  i wartość osoby ludzkiej”;

MAJĄC NA UWADZE, iż Kodeks Ateński zobowiązuje praktyków public relations do przestrzegania zasad moralnych i reguł Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka;

MAJĄC NA UWADZE, iż public affairs jest jedną z dyscyplin uprawianych przez praktyków public relations;

MAJĄC NA UWADZE, iż prowadzenie public affairs zapewnia niezbędną demokratyczną reprezentację autorytetów publicznych;

Kodeks Brukselski jest kodeksem postępowania etycznego skierowanym do praktyków public relations na całym świecie zajmujących się public affairs i oddziałujących na władze publiczne, w tym personel i przedstawicieli państwowych.

W prowadzeniu public affairs praktycy są zobowiązani:

  1. Prawość/Uczciwość/Rzetelność.

Działać uczciwie, by zapewnić poufność podmiotów, z którymi wchodzą w relacje;

  1. Przejrzystość.

Działać otwarcie i przejrzyście, ujawniając swoją tożsamość oraz organizację i interesy, które reprezentują;

  1. Dialog

Tworzyć moralne, psychologiczne i intelektualne warunki do dialogu i respektować prawa wszystkich stron zainteresowanych przedstawieniem swojej sprawy i wyrażeniem swojego punktu widzenia;

  1. Trafność.

Podejmować wszelkie uzasadnione kroki w celu zagwarantowania prawdy i stosowności wszelkich informacji dostarczanych władzom publicznym;

  1. Fałszywość.

Umyślnie nie rozprzestrzeniać fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji i w odpowiedni sposób dbać o unikanie takowego działania nieumyślnie, a ponadto niezwłocznie prostować wszelkie tego typu działania;

  1. Podstęp.

Nie zdobywać informacji od władzy publicznej używając podstępnych i nieuczciwych środków;

  1. Poufność.

Respektować/Uznawać dostarczane im poufne informacje;

  1. Oddziaływanie.

Nie proponować ani nie podejmować żadnych działań, które mogłyby mieć nieodpowiedni wpływ na władzę publiczną;

  1. Czynnik pobudzający.

Bezpośrednio ani pośrednio nie oferować ani nie dawać żadnych finansowych lub innych wzmocnień/bodźców/czynników pobudzających członkom władzy publicznej lub parlamentarzystom;

  1. Konflikt.

Unikać jakichkolwiek konfliktów interesów zawodowych i ujawniać pojawiające się konflikty zainteresowanym stronom;

  1. Zysk.

Nie sprzedawać dla zysku osobom trzecim kopii dokumentów pochodzących od władzy publicznej.

  1. Zatrudnienie.

Zatrudniać przedstawicieli personelu władz publicznych jedynie wmyśl ich/przyjętych zasad i wymagań poufności.

14. Sankcje.

Praktycy współpracują z innymi członkami w przestrzeganiu niniejszego Kodeksu i zgadzają się im podporządkować oraz pomagać egzekwować procedury dyscyplinarne Międzynarodowego Związku Public Relations (IPRA) w odniesieniu do wypadków naruszenia niniejszego Kodeksu.

 

Źródło:

Olędzki J., Etyka w polskim Public Relations. Refleksje badawcze, Warszawa 2009, s.184-186, tekst org. za iccopr.com, tłum. Łukasz Przybysz.